Visie en Waarden

 

Ieder mens is een uniek individu dat bij de geboorte een aantal gaven meekrijgt en de vrije keuze heeft om deze gaven al dan niet in gegeven omstandigheden te gebruiken.

Doorheen het leven dat onze residenten meegemaakt hebben, hebben zij vele keuzes moeten maken. Belangrijke keuzes waren de stappen naar zelfstandigheid (voor velen het huwelijk), de stap naar kinderen, de keuze van vrienden en kennissen en de momenten dat men voor zichzelf opkwam.

Door deze keuzes heeft men voor medemensen goede zaken gedaan, was men misschien een held voor sommige mensen en heeft men andere pijn gedaan. Soms moest men zelfs anderen pijn doen om een eigen aanvaardbare levenssituatie op te bouwen.

Ieder leven heeft daardoor zijn goede en zijn kwade dagen gekend.

Op een dag merkte men dat het lichaam niet eeuwig jong bleef, eerst heel geleidelijk, dan steeds verder achteruit gaand.

Dan kwamen de jaren van ervaring, gedeukt, geblutst door het leven. De ene is er vitaal en levenskrachtig door geworden en straalt een innerlijke wijsheid uit. De ander is door en door vermoeid van het leven.

Al onze residenten hebben een dergelijke levensgeschiedenis meegemaakt. In hun leven hebben zij voor een aantal medemensen een bijzondere betekenis gehad, zowel positief als negatief. Of zij goed gehandeld hebben in hun leven? Dat zijn onze residenten nu voor zichzelf op een rijtje aan het zetten. Momenten van rust worden zo momenten van intens nadenken en filosoferen. Om soms tot pijnlijke conclusies te komen, al is het maar dat men aan iemand zijn verontschuldigingen niet meer kan aanbieden omdat die reeds overleden is. Dan blijft men met een schuldgevoel zitten.

Of men gelovig is of niet, iedere resident maakt zo een proces van innerlijke loutering door. Voor de ene is het de overweging of het leven de moeite waard geweest is, voor de ander is het de overweging of men voldoende met zijn leven gedaan heeft om de volgende stap te zetten. Want binnen enkele jaren worden zij geconfronteerd met de definitieve eindigheid van hun huidig leven hier.

Onze residenten zijn mensen voor wie wij respect moeten opbrengen. Zij hebben meegewerkt aan het opbouwen van een maatschappij voor ons, hebben misschien meegevochten of geleden in de oorlog om de vrijheid van ons land te vrijwaren. Zij hebben een maatschappij geschapen waar iedereen veel meer kansen krijgt om zichzelf te ontplooien.

Aan de andere kant zijn zij opgegroeid met totaal verschillende waarden. In die tijd was de pastoor nog "Mijnheer Pastoor", werd het leven veel meer geregeld door geboden of verboden die niet ter discussie stonden. In een gezin hadden man en vrouw een duidelijkere taak. De vele vrijheden van vandaag zetten hun waardesysteem overhoop. Dit kan aanleiding geven tot vertwijfeling. Terug over diezelfde filosofische vraag: wat is het nut geweest van mijn leven.

Als WZC dienen wij hen in de eerste plaats mogelijkheden aan te reiken om zelf op zoek te gaan naar de zin van hun leven. Dit betekent dat er voldoende aandacht dient besteed te worden aan de innerlijke mens. Dit doorheen individuele gesprekken waarvoor zeker tijd moet worden vrijgemaakt. Wij wensen maximaal ruimte te geven aan zelfontplooiing en het actieve leven te stimuleren.

Daarom vinden wij het belangrijk dat onze residenten maximaal keuzes kunnen blijven maken. Een gans leven hebben zij dit, al dan niet met succes, moeten doen. Hun wijsheid die hierdoor opgebouwd is, stelt hen in staat om veel bewuster dan jongere mensen keuzes te maken. Wie zijn wij om voor hen te beslissen? Daardoor dient het institutionele in ons WZC maximaal teruggedrongen te worden en waar mogelijk dienen keuzemomenten ingebouwd te worden. Hierdoor kan iedere resident een maximale individuele vrijheid behouden, gezond of zorgbehoevend.
Ons WZC wil een plaats zijn waar leven toegevoegd wordt aan het leven. Verpleging en verzorging dienen er in de eerste plaats op gericht te zijn dat onze bewoners hun fysieke mogelijkheden behouden of zelfs verbeteren. Kinesitherapie, ergotherapie, animatie e.a. dienen elk hun bijdrage hiertoe te leveren. Gaat het niet om de lichamelijke functies in stand te houden, dan dienen zoveel mogelijk hulpmiddelen geschapen gebruikt te worden om de zelfstandigheid van onze bewoners maximaal te behouden.

Die zelfstandigheid kunnen onze residenten dan gebruiken om hun leven blijvend te organiseren. Dit organiseren houdt in dat zij recht op informatie hebben, zowel over zichzelf als over het gebeuren in ons WZC en dat zij inspraak en klachtenrecht hebben inzake het ganse gebeuren in ons huis.

De materiële omstandigheden van het verblijf in huis dienen ook op deze zelfstandigheid gericht te zijn. Men kan zich bijvoorbeeld alleen goed voelen wanneer men zich in een nette en aangenaam ingerichte omgeving bevindt, wanneer men kan beschikken over lekkere en gezonde voeding. Die omgeving dient hen een gevoel van geborgenheid te geven, zodat zij weten dat er steeds iemand klaarstaat wanneer dat nodig is. Die omgeving dient ook aandacht te hebben voor al hun waarden, hun rechten en overtuigingen te respecteren, of zij nu autochtoon of allochtoon zijn.

De familie van onze residenten en hun directe kennissen dienen eveneens een ruime aandacht van ons te krijgen. In de eerste plaats omdat zij waardevol zijn voor onze bewoners, omdat zij een reeks vragen hebben na een opname in ons WZC en de kans moeten krijgen om hieromtrent vragen te stellen, sommigen hebben echter een schuldgevoel omdat zij niet meer voldoende voor hun vader of moeder kunnen zorgen. Doorheen een aantal activiteiten wensen wij hen extra ondersteuning te geven en hen duidelijk te maken dat het gevoel dat een bezoek aan vader of moeder geen negatieve confrontatie met hun eigen gevoelens hoeft te zijn.

Deze waarden willen wij maximaal delen, met bewoners, met hun familieleden, met de beheers instantie, met de directie en met alle medewerkers. Uiteindelijk willen wij de boodschap van leven aan het leven toevoegen, uitdragen naar onze hele lokale gemeenschap.

Bijzondere aandacht wensen wij uit te laten gaan naar hen die een hoop van de hierboven beschreven gevoelens niet meer kunnen uiten omdat de lichamelijke of de geestelijke vermogens dit niet meer toelaten. Voor hen willen wij ons met het grootste respect voor hun persoonlijkheid blijven inzetten om blijvend op zoek te gaan naar hun mogelijkheden en wensen wij kansen te scheppen om, hoe moeilijk ook, hun persoonlijkheid verder te uiten en te beleven.

Samenvattend wensen wij leven aan het leven wensen toe te voegen.
Hierdoor hebben wij:

  • het grootste respect voor iedere individuele persoonlijkheid;
  • de keuze gemaakt om iedere bewoner een maximale autonomie te bieden en wensen wij zoveel mogelijk keuzemomenten in te bouwen;
  • aandacht voor alle lichamelijk én geestelijke aspecten van onze bewoners;
  • aandacht voor de relaties van onze bewoners.

Waar gewenst of nodig zullen wij hiervoor alle mogelijke bijstand aanbieden.


Provinciale Steenweg 323 - 2627 SCHELLE - Tel.: 03 887 00 19 - Fax: 03 877 42 68 - E-mail: info@familiehof.be